Pinus parviflora 'Ogon Janome' - odmiana sosny drobnokwiatowej o nieregularnym pokroju. Posiada dość silny przyrost roczny, do 20-30cm. Po latach tworzy stosunkowo gęsty krzew. Jasno-żółte paski na każdej z igieł powodują efekt 'oka smoka' (oculis draconis). Spośród wszystkich sosen tego typu ta wyróżnia się szczególnie, a to dzięki silnemu, przykuwającemu wzrok kontrastowi pomiędzy szarą zielenią większości igieł a złocistością przebarwień.

       Ogon Janome po japońsku oznacza dosłownie "złote oko węża" (ogon - złoto, janome - oko węża), co nawiązuje do charakterystycznego przebarwienia występującego na igłach. (O ile nazwa jest bardzo poetycka, to nie wiem czy większego podobieństwa nie mają czasem niektóre węże elastyczne).

       Uznaje się, że odmiana pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, przy czym pierwsza publikacja jej nazwy to 1976 rok (The World Checklist of Conifers Humphrey Welch & Gordon Haddow, 1993; Namelist Der Koniferen. List of Conifer Names Walter Erhardt, 2005). Istnieją przesłanki, że jest to odmiana bardzo podobna bądz identyczna z dawną odmianą Pinus parviflora 'Oculus Draconis' (Japonia, 1890), obecnie nie rozmnażaną (Welch & Haddow, 1993).

       Roślinę w latach 70-tych sprowadził, najprawdopodobniej z Japonii, kolekcjoner Joe Burke z Long Island w Stanach Zjednoczonych. Nie była ona jednak przez szereg lat rozmnażana w celach komercyjnych, gdyż Burke nie prowadził działalności szkółkarskiej. Najprawdopodobniej równolegle sprowadził ją w podobnym okresie z Japonii James Caperchi ze Seattle. Zarówno w Stanach Zjednoczonych jak i w Europie 'Ogon Janome' jest ciągle rzadko spotykany, dostępny u stosunkowo nielicznych kolekcjonerów.

       Wymagania glebowe rośliny i wysoka mrozoodporność są podobne jak u gatunku. Preferuje miejsca nasłonecznione, choć w początkowych latach może być narażona na przypalanie igieł. Niektórzy szkółkarze polecają cieniowanie w tym okresie do 40%. Starsze rośliny stają się coraz bardziej odporne.